Wczoraj odbyło się drugie spotkanie Dwustronnego Zespołu ds. Grupy Azoty i Spółek Zależnych. Przedstawiciele strony społecznej z czterech największych spółek Grupy spotkali się z Zarządem. Omawiano trzy główne tematy:

🔴 Koltar — przygotowanie gruntu pod sprzedaż? Prezes przedstawiał spółkę jako niewielką i słabą na tle krajowego rynku, podważając sens jej samodzielnego funkcjonowania. W naszej ocenie taki przekaz wyglądał na oswajanie pracowników z pomysłem sprzedaży, o którym mówi się od miesięcy. Pracownicy zasługują na jasną informację o przyszłości swojej firmy.

🔴 Centrum Usług Wspólnych — oszczędności dla firmy, niewiadome dla pracowników. Pokazywano korzyści finansowe, ale zabrakło konkretów dotyczących skutków zmian dla zatrudnionych i gwarancji ich warunków pracy. Kolejny projekt przedstawiany bez rzeczywistego włączenia pracowników i strony społecznej od początku jego tworzenia. Tak nie buduje się zaufania.

🔴 Nowa struktura korporacyjna — zachwyty bez jasnych odpowiedzi. Prezes nie wyjaśnił przekonująco, jak centralne zarządzanie ma współgrać z kompetencjami i odpowiedzialnością zarządów poszczególnych spółek, w tym giełdowych. Prezentacja nie zastąpi odpowiedzi na podstawowe pytania. Trudno też mówić o stabilności, gdy strukturę przedstawia szósta osoba kierująca HR w Tarnowie w ciągu dwóch i pół roku, a według przekazanych informacji 19 października ma pojawić się już siódma.

W naszej ocenie spotkanie obnażyło brak przygotowania prezesa do wyjaśnienia kluczowych zmian. Poprosiliśmy o przesłanie prezentacji wszystkim uczestnikom. Przygotujemy konkretne pytania i oczekujemy, że na kolejnym spotkaniu otrzymamy konkretne odpowiedzi.

Solidarność przedstawiła również projekt regulaminu Zespołu, który ma zostać przyjęty do końca przyszłego tygodnia. Domagamy się przejrzystych zasad, merytorycznej pracy i wymiernych rezultatów.

Solidarność przygotowała także pismo do premiera Donalda Tuska, które podczas spotkania podpisała większość uczestniczących organizacji związkowych. Nieliczne nie złożyły podpisu. W naszej ocenie taka postawa pokazuje, że niektórzy wolą pozostawać „na łańcuchu zarządu”, zamiast wspólnie upominać się o przyszłość Grupy i jej pracowników.

Dość spotkań dla samych spotkań. Zmiany dotyczą ludzi — ich pracy, wynagrodzeń i przyszłości!