A GDZIE JEST DZISIAJ, KIEDY PRACOWNICY GO POTRZEBUJĄ?

Niespełna półtora roku temu kandydat na członka Zarządu Grupy Azoty S.A. z wyboru pracowników obiecywał:

✅ obronę praw pracowniczych,
✅ powrót do godziwych wynagrodzeń,
✅ ujednolicenie ZUZP,
✅ skrócenie czasu pracy,
✅ podwyższenie dodatku zmianowego.

Dzisiaj po tych deklaracjach zostały jedynie wyborcze hasła.

❌ Zaakceptowano nowy schemat organizacyjny z pominięciem konsultacji z Radą Pracowników.

❌ Pomimo prośby skierowanej półtora miesiąca temu oraz obietnicy nadal nie doszło do spotkania z przedstawicielami pracowników.

❌ Trzy największe związki zawodowe weszły w spór zbiorowy, a członek Zarządu wybrany przez pracowników nie wykazał nawet elementarnego zainteresowania ich żądaniami.

Nie zapytał. Nie spotkał się. Nie zareagował. Nie stanął po stronie pracowników.

Mandat otrzymany od załogi to zobowiązanie, a nie przepustka do dobrze wynagradzanego stanowiska. Pracownicy nie wybierali przedstawiciela po to, aby milczał, kiedy ograniczane są ich prawa i ważą się kwestie wynagrodzeń, ZUZP oraz przyszłości miejsc pracy.

W kampanii: „Zawsze po stronie pracowników”.
Po objęciu stanowiska: cisza, bierność i brak zainteresowania.

My pamiętamy wszystkie złożone obietnice. Załoga również będzie pamiętać.

W kampanii wyborczej łatwo było mówić o obronie praw pracowniczych, godziwych wynagrodzeniach, ujednoliceniu ZUZP, skróceniu czasu pracy i podwyższeniu dodatku zmianowego. Dzisiaj można odnieść wrażenie, że obowiązywała wyłącznie zasada znana z klasycznego powiedzenia:

„Cóż szkodzi obiecać?”

Obiecać łatwo. Znacznie trudniej dotrzymać słowa, zachować lojalność wobec pracowników i stanąć po ich stronie wtedy, gdy wymaga to odwagi oraz sprzeciwienia się pozostałym członkom Zarządu.

My pamiętamy wszystkie złożone obietnice. Załoga również będzie pamiętać.

Czy członek Zarządu z wyboru pracowników nadal stoi po stronie załogi, czy już wyłącznie po stronie Zarządu?

Czy członek Zarządu z wyboru pracowników nadal reprezentuje załogę, czy już tylko Zarząd?